Ik ben Judith Putman,
Verbinder · Voeler · Aanjager

Ik luister naar wat er onder de oppervlakte leeft.

Niet naar het dossier, niet naar het protocol, niet naar wat er van me verwacht wordt. Maar naar wat er echt speelt, bij het kind, bij het gezin, bij de professional die om acht uur 's ochtends al weet dat het vandaag een zware dag wordt.

Ik werk al jaren in en om de jeugdzorg. Uitvoerend, adviserend, op bestuurlijk niveau. Ik heb gezien hoe systemen vastlopen. Hoe mensen met de beste bedoelingen toch niet bij elkaar komen. En hoe één andere vraag, op het juiste moment gesteld alles in beweging kan zetten.

Dat is wat ik doe.

Niet met een methode. Niet met een stappenplan. Maar met aanwezigheid, nieuwsgierigheid en de overtuiging dat de mens altijd groter is dan het probleem.

Ik ben moeder. Ik ben fotograaf. Ik ben iemand die valt en opstaat en daar niet stil over is.

Dicht bij de mens blijven.

Waarom ik dit zo
belangrijk vind

Ik zie hoe makkelijk mensen zichzelf kwijtraken in de jeugdzorg.

Niet omdat ze hun werk niet goed doen.
Maar omdat ze zó gewend raken aan doorgaan, oplossen en sterk blijven, dat er weinig ruimte overblijft om nog echt stil te staan bij wat iets met hen doet.

Ik zie professionals die veel dragen.
Teams die hun best doen.
Gezinnen die vastlopen in systemen waarin iedereen wil helpen, maar waarin niet altijd meer gevoeld wordt wat er echt nodig is. En juist daar begint voor mij beweging.

Niet bij harder werken.
Maar bij anders kijken.Bij vertragen.
Bij luisteren naar wat er onder de oppervlakte gebeurt.
Bij de moed om eerlijk te voelen:

klopt dit eigenlijk nog wel?

Ik geloof dat echte verandering ontstaat wanneer mensen zich weer gezien voelen.
Wanneer er ruimte komt voor echte gesprekken, voor twijfel, voor menselijkheid.

Want hoe jij aanwezig bent bij jezelf, neem je altijd mee in het contact met een ander.

En precies daarom doe ik dit werk.

Wat kun je verwachten van JU?

Anders kijken

Niet meteen oplossen.
Maar eerst vertragen en onderzoeken wat er écht speelt onder gedrag, onder spanning en onder woorden.

Eerlijke spiegels

Ik stel vragen die beweging brengen.
Niet om te confronteren om het confronteren, maar om zichtbaar te maken wat misschien al langer voelbaar is.

Aanwezigheid

Geen trucjes of snelle oplossingen.
Wel iemand die blijft luisteren, ook wanneer het ingewikkeld wordt.

Ruimte om mens te blijven

Voor twijfel. Voor voelen. Voor gesprekken die vaak te weinig gevoerd worden in de drukte van alledag.

Beweging die klopt

Geen verandering voor de buitenkant.
Maar beweging die van binnenuit ontstaat en daardoor blijft hangen.